"Dromen over een nieuw bestaan doe ik regelmatig"
Doutzen ook mooi van binnen
AMSTERDAM - Nu het doemdenken over de kredietcrisis regeert, is het de hoogste tijd voor andere geluiden. Vandaar deze interviewserie met Nederlanders die zo succesvol zijn in hun vak dat ze er internationaal aanzien door hebben gekregen. Vandaag deel 8: DOUTZEN KROES (23) uit ’t Friese Eastermar, het best betaalde Hollandse fotomodel ooit. Ze kreeg opdrachten van topmerken als Versace, Dolce & Gabbana en Gucci, was het gezicht van L’Oréal, vliegt kriskras de wereld over, woont op stand in New York, hief het glas met Bono en Beyoncé en maakt zich tussendoor sterk voor een (iets) betere wereld. Niet slecht toch voor een meisje van het platteland, dat zich zes jaar geleden bevend meldde voor haar eerste fotoshoot en zich schaamde voor haar Friese tongval.
Het besef bevreemdt haar zelf ook zeer. Stel, ze had als dochter van het Friese land, verdienstelijk schaatsenrijdster bovendien, de Elfstedentocht gewonnen. Eeuwige roem van Bartlehiem tot Franeker was haar ten deel gevallen, maar in haar huidige woonplaats New York zou niemand haar hebben herkend. En nu als model, als meisje met een adembenemend mooie verpakking...
"Absurd eigenlijk... Er zijn mensen in de wereld die keihard werken, maar nooit zoveel aandacht krijgen als iemand met een knap gezicht die toevallig leuk op foto's kan staan. Die gedachte weiger ik los te laten. Ik doe m'n werk in de wetenschap dat er drommen mensen zijn die in de anonimiteit welbeschouwd meer presteren dan ik."
Hartje Amsterdam op een zwoele lentenamiddag, het domein van Paparazzi Models, rustiek pand aan de Singel, tegenover de bloemenkramen. Twee krakende houten trappen op, de bocht om en dan de blik op muren vol mooie meiden, vereeuwigd op de covers van modebijbels als
Vogue en
Elle. Van al die schoonheden behoort zij tot de top vijf van de wereld, Doutzen Kroes uit Eastermar. Onwerkelijke gedachte, vindt ze zelf eerlijk gezegd ook. Zit ze in haar ouderlijk huis tijdens een vrolijk samenzijn met vriendinnen op de bank, ligt voor hen een glossy met haar hoofd op de voorpagina. Dan kijkt ze ernaar alsof 't een ander meisje is dat haar aanstaart.
Het is ook zo bizar allemaal. Zes jaar geleden nog maar stapte ze in een dorpsstation van Us Heite Lân in de trein naar Bloemendaal voor een allereerste fotoshoot. Ze moest overstappen in Amersfoort en haar moeder belde: 'Lukt het allemaal?' "Ik stond stijf van de zenuwen, was onzeker, schaamde me voor m'n Friese tongval. En heette ik ook nog Doutzen... Nu weet ik hoe belachelijk dat welbeschouwd was, nu wil ik iedereen voorhouden: wees trots op je afkomst, wees trots op je taal, want het is een uniek stukje cultuur. Dat is ook een van de voordelen van bekend zijn: ik kan me daadwerkelijk sterk maken voor het behoud van 't Fries. De mens heeft er eeuwen over gedaan om een taal te creëren, daar moet je zorgvuldig mee omgaan. Ja, thuis spreek ik Fries. Wat dacht je dan? Ik kan moeilijk Nederlands tegen m'n moeder gaan praten, dat klinkt zo gek. Jij spreekt thuis toch ook geen Engels?"
Uitgerekend deze dag haalde ze de krant als nummer 63 in de Quote Junior Top 100, met een geschat vermogen van 10 miljoen euro. Ze heeft zich stellig voorgenomen om er geen woorden aan vuil te maken. Leuk op zich, zo'n alleraardigste bankrekening, een beloning ook voor getoond vakmanschap, maar dan toch vooral voor haar zelf. Ze weet precies hoeveel ze op de bank heeft staan, vindt dat ook belangrijk, maar wat heeft de buitenwereld daarmee te maken? Dat is toch privé?
Vertederend heeft ze zojuist op twee hoog boven de Singel verteld over de geboorte van een veulentje, bij de buren in Eastermar. De moeder had meegewerkt aan een fotoshoot en nu hebben ze het kleintje Doutzen genoemd. Met flonkeringen in de sensuele ogen: "'t Paardje heeft mijn naam, geweldig."
De complete modellenwereld ligt aan je voeten en jij bent trots op een pasgeboren veulen.
"Ik poseerde vorige zomer op de rug van de moeder van Doutzen, besefte toen eens te meer dat ik dolgraag een paard wil en dan gebeurt dit. Zo'n samenloop van omstandigheden ontroert mij."
Je wilt al heel lang een paard... Je kunt, als je wilt, een complete manege kopen.
"Het gaat er niet zozeer om wat ik kan, maar wat goed is voor zo'n dier. We hadden thuis niet genoeg ruimte en dan moet je er niet aan beginnen."
Ze haalt haar vingers door de weelderige haardos. Zwarte spijkerbroek om de lange benen, zwart truitje. Van een ongekende eenzame schoonheid, maar toch ook gewoon one-of-the-girls.
Drie maal Doutzen op tv. Bij Jensen ad rem, bij Raymann Is Laat vrolijk, bij Ivo Niehe serieus. Wil de echte juffrouw Kroes nu opstaan?
"Dan moet ik drie keer uit deze stoel komen. Ik heb veel gezichten. Als de omstandigheden daarom vragen, kan ik mij makkelijk aanpassen. Ik reed met de zenuwen in m'n lijf naar Robert Jensen, maar als je daar dan zit, is er niets eenvoudiger dan gewoon jezelf zijn."
Je bent (in tegenstelling tot collega's als Naomi Campbell en Kate Moss) onomstreden. Hoe moeilijk is het voor een jonge vrouw in een explosief door camera's belicht wereldje om nooit een misstap te maken?
"Ik heb prima begeleiding, een sterk team om me heen. Heel belangrijk, net als een goede opvoeding. Ik weet ook wel dat je als model regelmatig valkuilen op je pad vindt, maar ik heb steeds meer het gevoel dat ik regisseuse ben van m'n eigen leven. Ik probeer ook bewust om niet té veel na te denken over wat er allemaal met me gebeurt, want dat kan je uit balans brengen. Er is nu evenwicht. Komt misschien ook door de achtergrond van m'n vader: psychotherapeut."
Interessante vraag voor een psycholoog zoals jouw vader: hoe blijft een jong meisje geestelijk overeind wanneer ze verhuist van een stil Fries dorpje naar de meest hectische stad op aarde, New York?
"Ik denk nog wel eens terug aan die allereerste shoot in Bloemendaal, bevend in de trein. Kan ik me nu niets meer bij voorstellen. Ja, het is snel gegaan, hoewel het leerproces vaak pijn deed. Heb de eerste periode in New York behoorlijk in de put gezeten. Ik was alleen maar aan het huilen, barstte van de heimwee en de opdrachtgevers stonden niet in de rij. En toen had ik opeens een boeking van Steven Meisel, topfotograaf van onder meer de Amerikaanse Vogue en dus zo'n beetje de godfather van de modewereld. Als hij je leuk vindt, vindt iedereen je leuk. Met als gevolg een volle agenda. Zomaar even een reisschema van de afgelopen weken... Op vrijdag naar Melbourne, zondag aankomen, maandag werken, dinsdag terug naar New York, woensdag en donderdag even bijkomen, vrijdag naar Moskou, zaterdag aankomen, zondag werken, maandag weer terug naar New York en dan door naar Los Angeles en Miami, twee dagen Parijs, twee draaidagen van veertien uur voor een commercial, even naar Londen, terug naar New York, twee dagen Amsterdam, terug naar New York en weer voor twee dagen naar Amsterdam, omdat ik zo graag Raymann Is Laat wilde doen en per se Koninginnedag wilde vieren op het Museumplein. Compleet in het oranje door de stad banjeren, even wat anders. Ik had een backstagepas voor Tiësto, maar wilde absoluut tussen die hossende massa op het Museumplein staan. Vreselijk wat er die dag in Apeldoorn gebeurde, maar dat was toen nog niet tot de feestende massa doorgedrongen. Het gevoel om tussen de mensen te staan is onbeschrijfelijk. Natuurlijk geniet ik van vipbehandelingen, je kunt even rustig naar de wc en zo, maar het echte leven speelt zich af tussen de mensen en dat wil ik niet missen. Ík ben niet veranderd sinds ik een bekend gezicht heb, het zijn anderen die daar soms niet mee om kunnen gaan. Leuk hoor, die aandacht, maar het is niet altijd makkelijk als je wordt aangestaard."
Praatje met U2-zanger Bono, het glas heffen met Beyoncé, op dezelfde eerste rij zitten als Jack Nicholson bij basketbalclub LA Lakers, wat kan een dame van even in de twintig leren van de ontmoetingen met de groten der aarde?
"Veel. Ik leer elke dag, van de mensen, van het leven. Na de havo zei m'n moeder: 'Moet je niet verder studeren?' Toen heb ik een LOI-cursus Engels besteld, maar die is nooit uit de doos gekomen. Ik ging reizen en dan leer je zo'n taal vanzelf. En genieten uiteraard, dat je tijdens celebrityparty's wordt behandeld als een van hen. Ik mag me dan redelijk hebben aangepast aan dit leventje, maar de eerste keer naast Beyoncé stond ik toch behoorlijk met knikkende knieën."
Er zijn miljoenen vrouwen op de wereld die deze rol willen krijgen en jij hebt 'm. Besef je dat?
"Nee, vaak niet. Zie ik mezelf in een blad, dan denk ik: hè? Alsof ik even ben weggevallen, me niet realiseer wat er werkelijk aan de hand is. Als ik aan het werk ben, zit ik er weer helemaal in en geloof ik het ook. Thuis in Friesland soms niet."
Ben je in je hoofd al bezig met een leven na het modellenwerk?
"Ja, al vind ik dit leven nog veel te leuk om aan stoppen te denken. Maar dromen over een nieuw bestaan doe ik regelmatig."
Welke kans is groter: Doutzen wordt actrice of Doutzen wordt politica?
"Moeilijke vraag, want beide keuzes zijn aannemelijk. Als je zoals ik positieve bijdragen wilt leveren aan de maatschappij, dan ligt politiek voor de hand, maar als ik merk hoeveel plezier ik beleef aan een commercial van L'Oréal, dan kun je ook aan actrice denken."
Je hebt al Tweede Kamerervaring.
"Ja, ha, ha, ik heb ooit op een Kamerzetel gezeten. Als kind, tijdens het Jeugddebat. We hadden vroeger thuis stevige politieke discussies en dan zat ik er fel bovenop. Vond ik altijd interessant, grotemensengesprekken. M'n ouders zijn allebei links en ik heb die voorkeur ook."
Niet logisch, voor een grootverdiener.
"Ik zit soms inderdaad in tweestrijd. Zag een documentaire over de geluidsoverlast in Spaarndam onder de rook van Schiphol en dan heb ik gemengde gevoelens. Ik moet heel vaak vliegen en dan zie je die problemen in zo'n dorp..." Beneden ons laden marktkooplui hun bloemen in. "Ik kan op de gekste momenten beginnen te janken", zegt ze. "Heel emotioneel." "Maar de tranen van heimwee heb ik afgezworen. Op Sint Barth, goddelijk eilandje bij St. Maarten. We waren daar voor een shoot, ik dacht aan thuis en daar ging ik weer. Toen heb ik tegen mezelf gezegd: je ligt hier in een hangmat op een paradijselijk plekje en jij gaat een potje janken? Ophouden nu! Geniet! Toen was het afgelopen. De knop ging om."
There is an interview also
http://www.telegraaf.nl/binnenland/3992037/__Doutzen_ook_mooi_van_binnen__.html
(
www.telegraaf.nl)
Isn't Rens (her sister) living in the house Doutzen bought in Amsterdam?
